14 Juni togen onze mannen masters naar Apeldoorn voor de tweede ronde in de competitie. Doel was om alsnog een finaleplaats in de competitie te bereiken. Dat betekende dat we ons van plaats 22, het resultaat van een eerste ronde met veel tegenslag, moesten zien op te werken naar plaats 12. Een bijna uitzichtloze missie. Maar het begon veelbelovend. Martijn Balthes sprong direct al 1,65m. Wim Threels sprong 3,94m ver. Robert van Heumen en Peter Hildering liepen een moedige 5000m, waarbij Robert een mooi puntenaantal scoorde. Bernhard Jongejan slingerde de kogel 35,10m. Dat zorgde ervoor dat de stemming er al direct goed inzat en dat we onze achterstand uit de eerste ronde al zo goed als ingelopen hadden. Vervolgens liep onze debutant Coos van Buuren een mooie 800m, 2,11,41. Ook goed voor een behoorlijk aantal punten.
Maar onze mindere nummers moesten nog komen. Zouden we het redden? Iedereen presteerde naar behoren. Klaas Jan op sprint en kogel. Rolf eveneens op sprint en Chi begint er steeds beter in te komen. We hadden geen tegenslagen, en aan het einde liepen Coos, Rolf, Jelle en Erik een mooie Zweedse estafette. Maar helaas was dat bij elkaar net niet genoeg. Aan het einde van de dag kwamen we net 100 punten te kort. We waren flink gestegen, van 22 naar 14, maar nèt niet genoeg. Maar we kunnen met tevredenheid terugkijken. We hebben met onze mogelijkheden een topprestatie geleverd. We hebben elkaar goed gesteund en de teamgeest was er.
Nu we de finale niet hebben gehaald, kunnen we nadenken over hoe we het volgend jaar beter kunnen doen. We hebben weer een aantal jongere masters in het team met ontwikkelmogelijkheden. Iedereen kan zich nog verbeteren, maar Coos, Timo Visser (die nu ook een goede 800 m liep), Peter Hildering, Rolf en Erik hebben nog behoorlijk groeipotentieel. Dat geldt ook voor Chi en Jelle, als ze hun blessures de baas kunnen worden. En Wim is volgend jaar 75, en wellicht dan toch weer het puntenkanon dat hij al sinds mensenheugenis is. En we hopen natuurlijk dat diegenen er dit jaar niet bij konden zijn volgend jaar weer meedoen.
Er is dus perspectief, maar daar is wel voor nodig, dat we optimaal kunnen trainen en we alle potentieel dat er in de vereniging is kunnen inzetten.
En dan nog iets bijzonders. Wij moeten verplicht een jurylid en een vrijwilliger leveren. Zo niet, dan kunnen we gediskwalificeerd worden. Dit keer hebben we elkaar afgelost. Chris van de Kamp hielp ons weer uit de brand gesteund door Jelle Duinsbergen en Rietje Dijkman. Rietje, veel jaren onze topatlete en nog steeds top, stond met haar 86 jaar gewoon namens ons te jureren bij het vérspringen. Onze dank is groot.
Zie voor alle resultaten atletiek.nu of de GAC website
Sjef Coenen
